...σε θέλω στη ζωή μου

Εγώ θέλω να κοιμάμαι πλάι σου… Και να σου λέω πόσο πολύ μου αρέσει να είμαι μαζί σου… Και να σου κρατάω το χέρι… Και να βγαίνουμε για φαγητό και να μη με νοιάζει που θα μου τρως το δικό μου… Και να γελάω ώρες ώρες με τη ζήλια σου… Και να σου δίνω cd που δεν θα τα ακούς, και να βλέπουμε μαζί ταινίες και να μαλώνουμε για το ραδιόφωνο… Και να σου λέω τι είδα στην τηλεόραση χθες το βράδυ… Και να μη γελάω με τα αστεία σου… Και να σε θέλω το πρωί αλλά να σ’ αφήνω να κοιμηθείς λίγο ακόμα... Και να φιλάω την πλάτη σου, και να χαϊδεύω το δέρμα σου... Και να σου λέω πόσο μα πόσο αγαπώ τα μαλλιά σου, τα μάτια σου, τα χείλη σου, το λαιμό σου, τα χέρια σου… Και να τρελαίνομαι όταν αργείς στα ραντεβού μας… Και να’μαι δυστυχισμένη όταν έχω άδικο… Και να’μαι ευτυχισμένη όταν με συγχωρείς… Και να χαζεύω τις φωτογραφίες σου… Και ν’ ακούω τη φωνή σου να μου ψιθυρίζει στ’ αυτί… Και να νιώθω το δέρμα σου πάνω στο δέρμα μου… Και να τρομάζω όταν θυμώνεις… Και να σ’ αγκαλιάζω όταν σε πιάνει αγωνία… Και να σε κρατάω σφιχτά όταν πονάς… Και να σε θέλω όταν σε μυρίζω… Και να κλαψουρίζω όταν είμαι πλάι σου, και να κλαψουρίζω όταν δεν είμαι… Και να κυλάει το σάλιο μου πάνω στο στήθος σου… Και να σε πλακώνω και να σε πνίγω τις νύχτες… Και να λιώνω όταν χαμογελάς και να διαλύομαι όταν γελάς… Και να σου γράφω ποιήματα, και να αναρωτιέμαι γιατί δεν με πιστεύεις… Και να μη σ’ αφήνω να σηκωθείς απ’ το κρεβάτι όταν πρέπει να φύγεις… Και να τριγυρίζω στην πόλη και να τη νιώθω άδεια χωρίς εσένα… Και να θέλω ό,τι θέλεις… Και να νομίζω πως χάνομαι, αλλά να ξέρω πως πλάι σου είμαι ασφαλής… Και να σου μιλάω για ό,τι χειρότερο έχω μέσα μου… Και να προσπαθώ να σου δίνω ό,τι καλύτερο έχω μέσα μου… Και να σου λέω την αλήθεια αν και κατά βάθος δεν θέλω… Και να προσπαθώ να είμαι ειλικρινής γιατί ξέρω πως το προτιμάς… Και κάπως με κάποιο τρόπο να σου εκφράζω έστω και λίγο τον ΕΡΩΤΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ…

...bad mood

Σας έχει τύχει ποτέ να ξυπνήσετε το πρωί και να νιώθετε πως όλα είναι στραβά;
Με ένα περίεργο συναίσθημα στο στομάχι;
'Ο,τι έχετε κατά καιρούς καταφέρει να δείχνει μηδαμινό;
Να προσπαθείτε να χαιδέψετε τον εαυτό σας ρωτώντας τον τι θέλει και να σας απαντάει ''τίποτα'';
Να θυμώνετε με όλους και με όλα;
Να δείχνει ξαφνικά το σπίτι πολύ μικρό και να χτυπάτε σε κάθε γωνία;
Να μιλάτε και να μη σας καταλαβαίνει κανείς;
Να δηλώνετε ανικανότητα να δουλέψετε;
Να μη θέλετε ούτε να ξαπλώσετε αλλά ούτε και να κοιμηθείτε;
Να μη θέλετε να βγείτε έξω αλλά ούτε να μείνετε μέσα;
Να γράφετε μήνυμα στο κινητό ''σε χρειάζομαι'' και να μη το στέλνετε ποτέ;
Να μισείτε τον κινηματογράφο ως πρόταση για το βράδυ;
Να μισείτε την ιδέα για μια εκδρομή;
Να μισείτε τον εαυτό σας που ποτέ δεν ήταν όπως θα θέλατε να είναι;
Να μισείτε τους γύρω σας που ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν πραγματικά;
Να μισείτε τον εαυτό σας που δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ πραγματικά για τους γύρω του;
Να μισείτε το ότι θέλετε ή το ότι δεν θέλετε;

Λέξεις και συναισθήματα σε τυχαία σειρά...

Πρέπει, θέλω, αποφασίζω, μπερδεύομαι, νιώθω... Είναι κάποιες στιγμές στη ζωή σου, που όλες αυτές οι λέξεις σε τυχαία βέβαια σειρά έχουν η καθεμιά το δικό τους ρόλο. Απλές λέξεις που όμως σε βάζουν σε ένα λαβύρινθο που δεν ξέρεις πως να βγεις... Όχι ότι σε έχει βάλει εκεί μέσα κάποιος με το ζόρι. Μόνη σου μπήκες και μόνη σου θα πρέπει να βγεις... Είναι από αυτές τις στιγμές που τα αισθήματα και η λογική κάνουν πάρτυ... Χορεύουν γύρω σου και τραγουδούν και εσύ εκεί μένοντας ακίνητη προσπαθείς για την καλύτερη επιλογή... τη σωστή επιλογή. Μα υπάρχει σωστή επιλογή; Ή απλά την επινοήσαμε μόνο και μόνο για να μπορούμε να πετάξουμε πιο εύκολα από επάνω μας τις ενοχές; Ειλικρινά απάντηση δεν έχω... και ίσως και δεν θα ήθελα να είχα... Το μόνο σίγουρο είναι ότι όποια απόφαση και αν τελικά πάρω... θα την υποστηρίξω με όλη μου την ψυχή. Αυτό έχει σημασία... να υποστηρίζεις τις αποφάσεις σου με νύχια και με δόντια! Ακόμη και αν τελικά κάνω λάθος... θα ξέρω ότι ήταν η επιλογή μου...

...θα είσαι πάντα δίπλα μου

Ξύπνησα ακριβώς στις 8. Χωρίς ξυπνητήρι. Χωρίς το γνωστό τηλεφώνημα από τη μαμά μου. Αποφάσισα να σηκωθώ αμέσως από τον καναπέ, που τις τελευταίες ημέρες έχει γίνει το κρεβάτι μου, γιατί όσο περισσότερο καθόμουν κάτω από την κουβέρτα, τόσο χειρότερα θα ήταν. Σηκώθηκα, με σοβαρές αμφιβολίες για το αν τελικά έπραξα σωστά, και πήγα να βουρτσίσω τα δόντια μου. Στη θήκη με τις οδοντόβουρτσες, ακριβώς δίπλα στη δική μου είχε προστεθεί ακόμη μια, η δική σου. Την ξέχασες όταν πριν λίγες ημέρες είχες έρθει σπίτι. Το βράδυ σε είδα στο όνειρό μου. Και η πρωινή "συνάντηση" με κάτι δικό σου, σε έφερε για μια ακόμη φορά στο μυαλό μου... Η ώρα πέρασε και έπρεπε να φύγω... Ντύθηκα, βάφτηκα, έπιασα τα μαλλιά μου σε μια κοτσίδα και κατέβηκα να πάρω το λεωφορείο. Η διαδρομή πάντα η ίδια. Σκέφτηκα λοιπόν πως την ίδια στιγμή που εγώ ήμουν στον δρόμο, εσύ ίσως ξάπλωνες στο κρεβάτι σου για να κοιμηθείς, ίσως ήσουν στη δουλειά, ίσως έτρωγες... Μετά από τόσο καιρό δεν ήξερα που ήσουν και τι έκανες... Αυτό που άλλοτε ήταν η καθημερινότητά μου, τώρα μου ήταν τελείως άγνωστο. Χιλιόμετρα μακριά δεν ήξερα τι κάνεις... και δεν ξέρω αν θέλω να μάθω... το μόνο σίγουρο είναι ότι όπου και αν είσαι, ό,τι και αν κάνεις, θέλω να είσαι καλά! Θέλω να προσέχεις τον εαυτό σου και να ντύνεσαι ζεστά... Όταν έφυγες δεν είπαμε αντίο... Άλλωστε ποτέ δεν μου άρεσαν οι αποχαιρετισμοί και πόσο μάλλον με κάποιον που έχω αγαπήσει τόσο πολύ... "...θα είμαι πάντα δίπλα σου", μου είχες πει. Και τώρα ήρθε η σειρά μου να σου πω... πως όπου και αν είμαι, ό,τι και αν κάνω... εσύ θα είσαι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου.

Ευτυχία...

Να πέφτεις για ύπνο και να αγκαλιάζεις φρεσκοπλυμένα μυρωδάτα σεντόνια, να σε σκεπάζει κάποιος μέσα στη νύχτα… Να ξυπνάς το πρωί δίπλα του… να τον αγγίζεις… να τον μυρίζεις και να σου ψιθυρίζει σ’ αγαπώ… Να μοσχοβολάει το σπίτι φρεσκοψημένο κέικ, να αγγίζεις μια ζεστή κούπα καφέ, όταν έξω χιονίζει. Να νιώθεις το νερό να πέφτει με δύναμη πάνω στο πρόσωπο σου και να μη φοβάσαι…
Να νιώθεις τον ήλιο, καθώς ξεπηδά μέσα από τις φυλλωσιές των δέντρων. Να κόβεις ένα φρούτο από την αυλή, να μοσχοβολάει ο τόπος λεβάντα και βασιλικό, να ακούς τα πουλιά ελεύθερα να πετούν στον ουρανό και να φαντάζεσαι πως τα σύννεφα γίνονται δράκοι και πριγκίπισσες. Να νιώθεις το απαλό άγγιγμα μιας πεταλούδας πάνω στο χέρι σου και να πιστεύεις πως εξαιτίας της όλα θα πάνε καλά. Να ακούς το γέλιο ενός μικρού παιδιού, να σε κοιτά και να χαμογελά.
Να νιώθεις στα χείλη σου την αλμύρα της θάλασσας και το νοτιά να σου στεγνώνει τα μαλλιά. Να αιωρείσαι στο νερό και να μη βουλιάζεις από τις σκέψεις σου... απλά να νιώθεις ελεύθερος. Να παίζεις με τα κύματα και να κάνεις πράγματα που δεν ταιριάζουν στην ηλικία σου. Να χώνεις τα πόδια σου στην άμμο και να γίνεσαι ένα με τη γη που σε γέννησε. Να μαζεύεις βότσαλα και κοχύλια και να σκέφτεσαι με τις ώρες ποιο είναι πιο όμορφο.
Να είσαι στο χείλος του γκρεμού και να νιώθεις κυρίαρχος του κόσμου και νικητής. Να ανοίγεις τα χέρια και να αγκαλιάζεις τον ορίζοντα και εκεί ψηλά καθώς νυχτώνει, εσύ να μετράς τα αστέρια και να πιστεύεις πως αν πέσει ένα, τα όνειρα σου θα γίνουν πραγματικότητα… και να τα ζεις όλα αυτά, ακόμα κι αν δεν έχεις το φως σου, για να τα δεις.
Στιγμές είναι η ευτυχία… μικρές στιγμές…

Κατεβαίνοντας τη σκάλα... τρέχοντας

Είναι κάτι μέρες, σαν και τη σημερινή, που ξυπνάς και αισθάνεσαι πολύ άσχημη, πολύ χοντρή, πολύ αποτυχημένη, πολύ κοντή, πολύ ανέραστη, πολύ μαλάκας! Έτσι ξύπνησα και εγώ σήμερα... Από την ώρα που εγκατέλειψα το κρεβάτι μου, αισθανόμουν έτσι... Δεν ξέρω που οφείλεται αυτή η κρίση χαμηλοαυτοεκτίμησης αλλά με πιάνει συχνά! Και αυτό είναι το χειρότερο... Τι και αν ορισμένοι φίλοι συνεχώς μου τη λένε; Εγώ εκεί... Αν είχε πιο κάτω, είμαι σίγουρη ότι θα κατέβαινα. Θα κατέβαινα μάλιστα αυτή τη σκάλα τρέχοντας, με το φόβο ακόμη και να παραπατήσω... αλλά και πάλι θα σηκωνόμουν και θα έτρεχα προς τα κάτω! Έτσι είμαι... Αυτοκαταστροφική πολλές φορές... Αλλά δεν ξέρω πως να αλλάξω... Μη με μαλώνεις λοιπόν... Τις συμβουλές για όλους τους άλλους τις έχω στο τσεπάκι αλλά όταν έρθει η σειρά μου... εκεί τα κάνω θάλασσα... Συνήθως στις "μάχες" με τον εαυτό μου είμαι η χαμένη... Όχι ότι θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς...

Ήθελα να σε ερωτευτώ αλλά... δεν μου έβγαινε

Τελικά θα το ήθελα πολύ να σε είχα ερωτευτεί... όμως δεν το έκανα... Γοητεύτηκα από το ενδιαφέρον σου, κολακεύτηκα και είπα να μας δώσω μια ευκαιρία αφού επέμενες τόσο πολύ! Άλλωστε μόλις είχα βγει από μια σχέση αρκετά επώδυνη και ήθελα να χαλαρώσω... Φάνταζες ιδανικός... δεν είσαι ο άνδρας που μαζί του θα ζούσα τον τρελό έρωτα και τα συνακόλουθά του και αυτό με ηρεμούσε... Ήθελα απλά να χαλαρώσω, να ηρεμήσω, να ξεχαστώ. Δεν ήμουν ειλικρινής μαζί σου. Σου είχα πει ψέματα από την πρώτη στιγμή. Ένιωθα ήρεμα, αλλά μέχρι εκεί. Σε έβλεπα ως φίλο, τίποτα παραπάνω... Το είχες καταλάβει και συνεχώς με ρωτούσες τι ένιωθα για σένα. Συνεχώς ρωτούσες για να πάρεις την απάντηση ότι ήμουν ερωτευμένη μαζί σου. Ψέματα. Και δεν λυπάμαι που έλεγα ψέματα σε σένα, περισσότερο λυπάμαι που κορόιδευα τον εαυτό μου. Στο έλεγα συνέχεια... μήπως και κάποια στιγμή το ένιωθα και στην πραγματικότητα... Το ήξερες... το έβλεπα στα μάτια σου ότι το ήξερες. Για το λόγο αυτό άλλωστε πιστεύω πως σταμάτησες να με ρωτάς... Από εκεί άρχισαν όλα τα υπόλοιπα... Από την ανάγκη μου να ερωτευτώ τον οποιοδήποτε και από την ανάγκη σου να κερδίσεις όλα αυτά που δεν μπορούσες... να κερδίσεις. "Είσαι αγέρας και δεν μπορώ να σε φτάσω" μου είχες πει εκείνο το βράδυ στην παραλία... Στο είχα πει από την πρώτη ημέρα ότι δεν μπαίνω σε καλούπια και αν ποτέ θα μπω, θα το κάνω γιατί το θέλω εγώ... όχι εσύ και οι ανάγκες σου! "Δεν σε καταλαβαίνω" ήταν η απάντηση σου όταν σου ζήτησα να μιλήσεις για μένα... Πως να με καταλάβεις όταν μαζί σου ήμουν τόσο ψεύτικη... τόσο αλλιώτικη από μένα... Ακόμη και εγώ η ίδια είχα τρομάξει με τον ψεύτικο εαυτό μου. Τρόμαξα τόσο πολύ που αποφάσισα να φύγω... αν έμενα λίγο παραπάνω θα με καταβρόχθιζε το ψεύτικο... Ακόμη πληρώνω το λάθος μου... δεν έπρεπε ποτέ να σου πω ότι σε ερωτεύτηκα... ειλικρινά προσπάθησα αλλά δεν μου έβγαινε... κολακεύτηκα αλλά μέχρι εκεί... και στο τέλος ο εγωισμός μου νίκησε τα πάντα... πόσο δίκιο έχουν αυτοί που λένε ότι ο πληγωμένος εγωισμός είναι χειρότερος και από έναν μεγάλο έρωτα... έτσι είναι...